Berner kane samaika

Gezondheid Berner sennen

bernerpupbernerpupMENUbernerpupbernerpup

Home
Welkom
Onze berners
Olien v.d Samaika
Kim
Padou v.d Samaika
Lanzo vom Flodderhei (dekreu)
Puppy info
Puppy foto's
Contact
Rasinfo
Opvoeding
Gezondheid Berner
Berner als trekhond
Kampioenen
Links
Zwitserse sennen
Berner
Grote Zwitser
Appenzeller
Entlebucher
Gastenboek
Email

Sitemap
Volg ons ook op
facebook

bernerpupbernerpupLOVEbernerpupbernerpup






























































































































bernerpupbernerpupMENUbernerpupbernerpup

Home
Welkom
Onze berners
Olien v.d Samaika
Kim
Padou v.d Samaika
Lanzo vom Flodderhei (dekreu)
Puppy info
Puppy foto's
Contact
Rasinfo
Opvoeding
Gezondheid Berner
Berner als trekhond
Kampioenen
Links
Zwitserse sennen
Berner
Grote Zwitser
Appenzeller
Entlebucher
Gastenboek
Email

Sitemap
Volg ons ook op
facebook

bernerpupbernerpupLOVEbernerpupbernerpup

Berner sennen honden sinds 1982! Wederzijds vertrouwen en eerlijkheid komen bij ons op de eerste plaats!

Alle info over de gezondheid en gezondheidsproblemen bij de BERNER SENNENHOND

De Berner sennenhond is een vrij gezonde hond die niet moet onderdoen voor andere grote rassen. Bij aankoop moet er wel gelet worden dat je een pup koopt bij een erkende fokker die liefst is aangesloten bij de Berner sennenclub BBSC of andere erkende rasclub. De gemiddelde leeftijd of levensverwachting van de berner sennenhond schommelt tussen de 8 en 10 jaar, echter berners van 10 jaar en ouder zijn geen uitzondering. Bedenk dat de kans op erfelijke ziekte's en of afwijkingenen bij aankoop van een goedkope berner pup uit de broodfok veel hoger ligt.
Houd er ook rekening mee dat naast de erfelijke factor ook milieufactoren en invloeden van de omgeving een belangrijke rol kunnen spelen bij het ontstaan van ziekte's en of afwijkingen bij de hond.
Voeding, groeisnelheid, lichaamsgewicht, beweging en spierontwikkeling zijn zeker omgevingsfactoren die u zelf kunt be´nvloeden.

De hieronder opgesomde ziekte's komen af en toe voor maar zijn zeker geen regelmaat.


Heup Dysplasie HD, Elleboog Dysplasie ED, Schouder Dysplasie SD (ocd), Groeipijnen.

Heupdysplasie is een erfelijke afwijking van de heup gewrichten, sinds er verplicht gerontgend moet worden op HD wat al meer dan 20 jaar gebeurt door fokkers die aangesloten zijn bij de rasclubs in alle Europese landen, is deze afwijking heel erg onder controle, en komt deze afwijking eerder zelden voor omdat er meestal in 10 generaties of meer met HD vrije(A-B) honden gefokt word. De erfelijke vorm van Heupdysplasie is meestal waar te nemen tussen de 6 en 12 maanden. Met honden tot maximum graad C mag er gefokt worden.

Symptonen zijn meestal,

-Zwabberende, zwakke achterhand,
-Kreupelheid in de achterhand, soms pijn uitingen.

-Moeilijk opspringen of weigeren te springen.


Elleboogdysplasie(niet te verwarren met groeipijnen) is eveneens een erfelijke afwijking, het elleboog gewricht is wel vrij complex, ook hier word er verplicht gerontgend op afwijkingen in de gewrichten. Ook hier is er sindsdien een merkelijke voortuitgang waar te nemen. Met honden tot maximum graad 2 mag gefokt worden.

Symptonen ontstaan meestal tussen de 6 en 9 maanden en zijn meestal,

-Kreupelheid en pijn uitingen.
-Stijfheid na rust.

-Kreupelheid
word erger bij meer bewegen of bij vermoeidheid.
-Pijn bij buigen of strekken van de elleboog.

Schouderdysplasie een zelden voorkomend probleem bij de berner sennenhond, waakzaamheid is echter geboden, het is in de meeste landen niet verplicht om de honden waarmee gefokt hierop te rontgenen. Duitsland is hierop een uitzondering.

Groeipijnen worden weleens verward met elleboogdysplasie, ik zou de honden die ten onrechte een dure (kijk) operatie gehad hebben omdat ze enkel maar groeipijnen hadden, niet graag de kost geven, dus let op en laat je hond niet zomaar opereren, een second opinion is hier zeker op zijn plaats.
Groeipijn bij de hond of enostosis is een aandoening die we uitsluitend bij de middelgrote en grote, snel groeiende rassen zien.

Symptonen ontstaan meestal tussen de 6 en 18 maand, in een enkel geval wel eens tot 2 jaar en zijn meestal,

-Kreupelheid soms aan een poot soms aan meerdere poten, soms voor soms achter.
-Kreupelheid soms ook gedurende lange tijd aan een poot.

-Gevoelige beenderen
waardoor de hond wat sloom is en soms piept.

Maligne Histiocytose (MH)
is een tumor van histiocytaire cellen in het beenmerg.

Een agressieve kanker die tot op heden (bijna) altijd slecht afloopt.
Bij Berners, Flatcoats en Rotweilers is dit een geregeld voorkomende aandoening. Het bewijs of deze ziekte erfelijk is, is tot op heden niet aangetoond. Bij andere rassen komt het eerder uitzonderlijk voor.

De symptonen zijn meestal,

- Minder goede eetlust.
- Gewichtsverlies.
- Geen intresse's meer.
- Hoesten, kuchen en hijgen.
- Bloedarmoede.

Degeneratieve Myelopathy (DM) is een progressieve neurologische aandoening van het ruggemerg.

Een erfelijke recessieve verlamminsziekte, dwz dat zowel reu als teef genetisch drager moeten zijn wil de ziekte
tot uiting komen. Deze progressieve ziekte komt bij vele hondenrassen voor, vooral dan bij de Duitse herder,
Saarloos wolfshond, Schotse herdershond, Hovawart,Welsh corgi pembroke.
Deze ziekte kan opgespoort worden door middel van DNA onderzoek van het bloed, wat je bij je eigen DA kan laten afnemen of via een mondswap van het wangslijmvlies. DM komt slechts zelden voor bij de berner sennenhond en openbaart zich bijna altijd na de 7 jaar. Sommige fokkers laten een test doen vooal dan bij hun reu's zodat ze kunnen aantonen dat deze vrij is.

Schema vererving DM


RESULTAAT

ouder VRIJ

ouder DRAGER

ouder LIJDER

ouder VRIJ

100% vrij

50% vrij
50% drager

100% drager

ouder DRAGER

50% vrij
50% drager

25% vrij
50% drager
25% lijder

50% drager
50% lijder

ouder LIJDER

100% drager

50% drager
50% lijder

100% LIJDER


Ouder vrij: De hond is vrij en heeft 2 gezonde allelen, de hond zal geen afwijkingen krijgen en kan de afwijking niet doorgeven aan zijn nakomelingen.
Ouder drager: De hond is drager en heeft een gezond allel en een defect allel. De kans dat het dier het mutante (defect) allel zal doorgeven is 50%.
                                 Dragers zullen in regel geen symptomen van deze ziekte vertonen.
Ouder Lijder: De hond is lijder en heeft 2 defecte allelen. Lijders geven het mutante(defect) allel door aan al hun nakomelingen. Lijders krijgen zelf symptomen die horen bij de ziekte.

Om een indruk te krijgen van hoe vaak het voorkomt bij de Berner Sennenhond is hieronder aangegeven wat de resultaten zijn van onderzoeken in Amerika uitgevoerd:

BERNESE MOUNTAIN DOG  (stand maart 2013 bij OFA)

Aantal honden                                                                         Percentage 
 CLEAR (vrij)                                              786                                    40% 
 CARRIER (drager)                                     930                                    48% 
 AT RISK (lijder)                                         232                                    12% 

TOTAL TESTED (totaal aantal getest)      1948

De meest voorkomende symptonen zijn,

- Zwakte in de achterhand
- Moeilijk opstaan
- Extreme apathie(sloomheid).
- Slepen met de achterpoten

Hersenvliesontsteking, meningitis, (steriele, niet besmettelijk).

Komt eerder zelden voor, sommige dierenartsen kunnen niet altijd een juiste diagnose stellen wat zo belangrijk is omdat er vlug moet ingegrepen worden, de hond herstelt dan ook vrijwel altijd volledig en zal later geen problemen meer ondervinden.

De symptonen zijn,

-Koorts, braken.
-Gevoelig voor geluid en licht.
-Lusteloos, niet eten of drinken.
-Wil zijn kop niet bewegen, gedrongen houding.
-Bij beweging van de kop piept de hond van de pijn.


Demodex, (jonge honden schurft).

Meestal bij de jonge hond tussen de 4 en14 maanden ziet men kale plekken op de kop (rond de ogen en de mond), ook rond de hals en binnenzijde van de voorpoten. Bij een chronische infectie kunnen over het hele lichaam rode, kale plekken, vaak met veel huidschilfers, ontstaan.Deze mijt komt bij alle gezonde honden in een gering aantal voor. De mijt kan slechts Demodex veroorzaken bij een verminderde afweer.

De symptonen zijn,

-De jeuk varieert van weinig tot heel intens.
-Kale plekken en grijze zones op de huid zijn verdacht.
-Deze varieren van een klein plekje of een paar plekjes (de locale vorm) tot een hond die over het hele lichaam huidontstekingen heeft.
-Soms beperken de problemen zich tot de poten (tussen de tenen).

Hotspot, (hete plek)

Kan voorkomen op alle delen van het lichaam, maar dikwijls in de nek, achter boven de staart, en op de billen. De oorzaak is of een wondje of vlooien en teken beten of bij schurft of oormijt infecties, er ontstaan bultjes met een heftige jeuk, de hond gaat hieraan krabben, likken, bijten of zich schuren wanneer hij er niet aan kan.

De symptonen zijn,

-Bijten, likken en krabben.
-Heel intense jeuk.
-De huid is warm en gezwollen.
-Er ontstaat een vochtige plek, die onstoken is, vaak rood en of gelig van kleur.
-Begint met een kleine plekje en breidt zich razend snel uit.

Entropion,ectropion

Onder entropion verstaan we het naar binnen krullen van het ooglid. Dit kan zowel het boven als het onderooglid zijn of een gedeelte van een ooglid. Entropion wordt gezien als een erfelijke rcessieve aandoening en er wordt dus afgeraden om met dieren met entropion te fokken.

De symptonen zijn,

-De verschijnselen zijn al in het eerste levensjaar zichtbaar.
-
Knijpen met de ogen.
-
Tranende ogen en of natte oogleden.
-
Met poten aan de ogen wrijven.
-
Ontstoken oogslijmvlies, gelige uitvloei.

Onder ectropion verstaan we het naar buiten krullen van de oogleden waardoor het rode weefsel goed te zien is, hierdoor is de traanafvloei niet meer goed en ontstaan er traanstrepen. Vaak  treedt ook een ontsteking van de conjunctiva op (samen met etterige uitvloei). Als een hond ectropion heeft, heeft deze vaker last van vastzittende vreemde voorwerpen in het oog dan anderen.
Indien we het bij de pups zien, wachten we in eerste instantie af. De kop groeit nog en er kan enige verandering in de mate van ectropion optreden. Bij lichte ectropion zie je vaak dat het bindvlies iets roder is, maar dat er verder geen afwijkingen zijn.
Indien we het bij de pups zien, wachten we in eerste instantie af. De kop groeit nog en er kan enige verandering in de mate van ectropion optreden. Bij lichte ectropion zie je vaak dat het bindvlies iets roder is, maar dat er verder geen afwijkingen zijn.Indien er uberhaupt chirurgisch ingegrepen moet worden zou ik het na de 8 maanden leeftijd adviseren.
Ectropion is vaak wel een reden om de pup niet voor de fok in te zetten.

Kennelhoest.

Meestal een virale luchtwegeninfectie die weer spontaan kan verdwijnen, kennel hoest verspreid zich snel via drinken, mekaar likken, op plaatsen waar vele honden samen komen zoals hondenscholen en op shows kan je hond deze aandoening oplopen. Het word kennelhoest genoemd omdat dikwijls meerdere honden worden aangetast het hoesten kan tot 3 weken aanhouden het is een mildere (wel vervelende) aandoening. Wanneer er pus uit de neus komt is er sprake van een bacteriele infectie en moet er wel antbiotica worden gegeven. Kennels laten hun honden preventief enten tegen kennelhoest.

De symptonen zijn,

-Een zware droge kuch, met al dan niet wit slijm, vooral bij opwinding.
-Eventueel gelige pus uit de neus, naar de dierenarts gaan is dan nodig.

Ziekte van Lyme
.
 
Kan overgebracht worden door de beet van een teek die drager is van de borellia bacterie, teken komen meestal voor in bossen en in hoog gras, ze proberen zich vast te zuigen in het lichaam van dieren maar ook van mensen. De besmetting treed meestal op nadat de teek 8 a 12 uur bloed gezogen heeft, kijk daarom in de zomer je hond na op teken na iedere wandeling.

De symptonen zijn,

-Koorts.
-Vermoeidheid.
-Stijve pijnlijke spieren en gewrichten.
-Gebrek aan eetlust.
-Bij de mens, ringvormige uitslag bij de tekenbeet, hoofdpijn.

Maagkanteling.

Ook wel maagkering, maagdraaiig, maagtorsie genoemd, komt bij de meeste grote honden rassen af en toe wel eens voor.  Wandelen, springen, rennen of rollen na een stevige maaltijd of plotselinge veranderingen in de voeding kunnen een maagkanteling veroorzaken, maar het hoeft niet. Er moet snel ingegrepen worden want het is een levensbedreigende situatie.

De symptonen zijn,

-Braakneigingen.
-Harde buik.
-Uitpuillende buik achter de ribben.

Nierfalen.

Nierfalen is een verzamelnaam voor een aantal aandoeningen aan de nieren, een verminderend of niet functioneren van de nieren. Erfelijkheid speelt hierbij een rol.

De symptonen zijn,

-Abnormaal veel drinken en veel plassen.
-Braken.
-Weinig actief.
-Slecht eten en vermageren.

Von Willebrand.

Honden met de ziekte van Von Willebrand hebben een verhoogde bloedingsneiging. Er is dus een bloedstollings probleem.
Het bloed stolt onvoldoende waardoor er heftige bloedingen kunnen ontstaan. De aandoening is genetisch en komt bij meerdere rassen voor. Eerder zeldzaam.

De symptonen zijn,

-Wondjes die blijven bloeden.
-Hevige bloedingen (na verwonding of letsel).
-Bij een loopsheid abnormal veel bloedverlies.
-Bloeduitstortingen.

Auto Immune Hemolytische Anemie ofwel AIHA

Anemie is eigenlijk een symptoon en kan op zich niet als ziekte beschouwd worden, het is een daling dus een tekort van het aantal rode bloedcellen in het bloed, hierdoor ontstaat er een verminderd zuurstoftransport in het bloed.
AIHA kan op elke leeftijd optreden maar meestal bij honden op middelbare leeftijd, de verschijnselen kunnen mild maar ook heftig zijn, langzaam verergeren, of juist snel, de verschijnselen zijn dikwijls vaag.
In princiepe kan elke hond AIHA krijgen maar je ziet het meer bij de Bobtail, de Poedel en de Cocker spaniel, Collies en Ierse setters, ook bij katten komt AIHA voor.

De symptomen zijn,

-Zwakte en slechte conditie.
-Slechte eetlust.
-Versnelde ademhaling en hartslag.
-Bleke of gele slijmvliezen.